บ้านตีโลปะเป็นบ้านเก่าสองชั้นของครอบครัวในย่านบางขุนนนท์ ที่วิจักขณ์ พานิชได้ทำการปรับปรุงสถานที่นี้ขึ้นใหม่ตั้งแต่กลางปี ๒๕๕๒ เพื่อเป็นสถานที่พำนักส่วนตัว และบางครั้งบางคราวก็เปิดพื้นที่ต้อนรับผู้มาเยือน ร่วมสร้างสรรค์กิจกรรมดีๆ ในหมู่เพื่อนฝูงและกัลยาณมิตร โดยมีรากของการภาวนาเป็นพื้นฐาน บ้านตีโลปะเปิดบ้านเป็นครั้งแรกกับคอร์ส "ชีวิตกับความรุนแรง" ในเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา ตามมาด้วยคอร์ส "เมล็ดพันธุ์ภาวนา" และ "Reflections on Contemplative Journey" ไปจนถึง คอร์ส "PASSION ไฟตัณหา" ในเดือนมกราคม ปี ๒๕๕๓

...

...บ้านไม้หลังเล็กหลังนี้ เป็นบ้านที่คุณปู่ซื้อให้ลูกๆอยู่ เมื่อพ่อและคุณอาทั้งหลายขึ้นมาเรียนที่กรุงเทพฯ พ่อ, อาเล็ก, และอาป๋อง มาเรียนศิริราช อาแดง, อาดำ, และ อาตี๋ มาเรียนเกษตร บ้านมีคลองเล็กๆอยู่ข้างหลัง อยู่สุดซอย ติดกับสถานีดับเพลิงบางขุนนนท์ที่อยู่ติดกับคลองบางกอกน้อย พ่อได้รับตกทอดบ้านหลังนี้ในฐานะพี่ชายคนโต พี่ต้องกับพี่แต้ว พี่สาวคนโตก็เกิดและโตที่บ้านหลังนี้ก่อนที่ครอบครัวเราจะย้ายไปหาดใหญ่

อาเล็ก น้องชายคนรองจากพ่อ เคยเล่าว่า บ้านหลังนี้เป็นที่สุงสิงและซ่องสุมชั้นเยี่ยม วันๆจึงมีแต่เรื่องซ่าๆตามประสาวัยรุ่น ทั้งเหล้า บุหรี่ การพนัน อืม...กระนั้นก็เป็นไปตามประสาเด็กเรียนดีที่รู้จักรับผิดชอบ ซึ่งพ่อและอาทุกคนถูกอบรมจากปู่มาเป็นอย่างดี

พอ พ่อกับแม่ย้ายไปหาดใหญ่ "บ้านบางขุนนนท์" ก็ถูกปล่อยทิ้งร้าง และก็ค่อยๆทรุดโทรมลงเพราะไม่มีคนดูแล คลองหลังบ้านก็เริ่มเน่าเสีย ปลวกขึ้นบ้าน..ฯลฯ เดิมทีมีต้นชมพู่กับขนุนอยู่หน้าบ้าน ซักพักก็ตายไป ยายข้างบ้านเลยมาปลูกกล้วยตานีทิ้งไว้ให้ บ้านโทรมจนพ่อต้องซ่อมแซม แล้วปล่อยให้เช่า แต่แล้วคนเช่าก็ไม่ดูแลรักษาบ้าน พ่อเลยไม่ยอม...

พอ พ่อย้ายขึ้นมาทำงานสกว. และทุกคนย้ายมาอยู่กรุงเทพฯ กันหมด พ่อกับแม่ก็ไม่มาอยู่ที่บ้านบางขุนนนท์ เพราะสภาพที่เก่าและทรุดโทรม ไกลที่ทำงาน และไม่คุ้นเคยกับชุมชนแถบนั้น บ้านก็เลยไม่มีคนอยู่เช่นเคย เป็นได้แค่ที่เก็บของที่ย้ายขึ้นมาจากหาดใหญ่ จำได้ว่าฝุ่นในบ้านหนาเป็นนิ้วเลยทีเดียว

วิจักขณ์เองก็สะดวกกับการอยู่คอนโดใกล้มหาลัยจนเคยชิน ไม่เคยคิดเรื่องที่จะมาอยู่ที่บ้านหลังนี้เลย แม้แต่น้อย และวันนึง กิ๊ก แก็ป กอล์ฟ ลูกๆของอาแดง ที่ทยอยกันมาเรียนที่กรุงเทพฯ ก็ขอมาใช้บ้าน ซึ่งกว่าจะปัดกวาดจนอยู่ได้ก็ได้ยินมาว่า แทบจะไปขอให้รถดับเพลิงข้างบ้านมาฉีดน้ำล้างฝุ่น นับว่าบ้านหลังนี้ยังคงสภาพมาได้ระดับหนึ่ง ก็เพราะน้องๆเหล่านี้มาอยู่ดูแลนั่นเอง

การที่บ้านบางขุนนนท์ได้กลายร่างมาเป็น "บ้านตีโลปะ" อย่างที่เห็น เกิดขึ้นด้วยการจัดสรรอันหฤโหดที่ไม่มีใครกล้าจะคาดคิด สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้อยู่ในแผนการใดๆในห้วงความนึกคิดเลยแม้แต่น้อย ทุกสิ่งที่ "ไม่เวิร์ค" ค่อยๆชี้มาที่บ้านหลังนี้ในฐานะทางรอดเดียว เป็นที่ที่เราจะหยั่งรากลงบนผืนดินแม่ ซึมซับประสบการณ์ทุกทุกข์ ทุกสุข และค่อยๆเติบโตและงอกงามไปกับเพื่อนร่วมทางทุกคนไปอย่างช้าๆ...