การขออโหสิกรรมไม่ใช่การบีบคอให้คนอื่นให้อภัยเรา "ให้อภัยฉันเดียวนี้นะ ไม่รู้ล่ะว่าฉันทำผิดหรือเปล่า แต่เธอต้องพร้อมให้อภัยสิ เพราะฉะนั้นฉันขออโหสิกรรม" จะขออโหสิกรรม ผู้ขอต้องมีจิตใจที่สำนึกถึงสิ่งที่ได้ทำลงไป จิตใจที่อ่อนโยนในการขอโทษต่อใจตัวเองที่เคยหยาบกระด้างและมองข้ามหลายสิ่งหลายอย่างไป การขออโหสิกรรมเป็นการขอร้องไม่ใช่การเรียกร้อง ที่กระบวนการของการขอสำคัญยิ่งกว่าผลว่าเราจะได้รับอโหสิกรรมหรือไม่ และแม้ได้รับอโหสิกรรมแล้ว ความสำนึกและตระหนักรู้นั้นก็ไม่เคยเลือนหายไปจากใจอันละเอียดอ่อนของผู้ขอเลย